Waar geloof ik in?

Al vanaf dat ik kind ben, heb ik een heel sterk motto: Carpe Diem en Momento Mori. Dat is me vanaf de wieg ingeprent, ‘Je leeft vandaag, je kan morgen wel onder een brug liggen’. Ik geloof dat het leven uitdagingen en cadeaus geeft op momenten die we niet altijd kiezen, maar die ons wel altijd iets te brengen hebben. En uiteraard is het soms super lastig om dat vanuit die hoek te bekijken, zeker wanneer je midden in een intensieve periode zit.

Ik geloof in de kracht van acceptatie: niet alles is maakbaar of hoeft opgelost te worden. Ik geloof wél dat als je gaat leven vanuit je eigen authentieke zelf, dat er dan ineens veel meer mogelijk blijkt. Als je jezelf op dat pad niet kwijtraakt of weggeeft kan er veel meer ruimte ontstaan. Ruimte voor rust in je hoofd, voor voelen wat klopt voor jou en voor het terugvinden van je eigen kracht en levensvreugde, ook als de omstandigheden niet direct veranderen.